F.M. Alexander

De Australische acteur Frederick Matthias Alexander (1869-1955) stond aan het begin van een veelbelovende toneelcarrière toen hij schor en hees werd en uiteindelijk zelfs zijn stem verloor. In zijn zoektocht naar de oplossing van zijn problemen kwam hij tot de conclusie dat zijn problemen veroorzaakt werden door de manier waarop hij zichzelf op het toneel gebruikte. Hij realiseerde zich dat hij zelf zijn natuurlijke coördinatie en functioneren belemmerde. Hij besloot dat hij moest leren om inefficiënt gebruik van zijn lichaam te voorkomen. Door jarenlang observeren en experimenteren ontwikkelde hij een techniek waarin hij de coördinatie en beweging van zijn lichaam op een nieuwe manier benaderde. Zijn stemproblemen werden hierdoor opgelost en zijn algehele gezondheidstoestand verbeterde.

Met de ontwikkeling van deze inzichten legde F.M. Alexander de basis voor de Alexandertechniek. In 1904 verhuisde hij naar Londen, waar hij in veel bijval vond voor zijn techniek. In 1932 startte hij de eerste opleiding voor Alexandertechniekleraren.

F.M. Alexander schreef vier boeken: Man's Supreme Inheritance (1918), Constructive Conscious Control of the Individual (1923), The Use of the Self (1932) en The Universal Constant in Living (1941).